Ik krijg jeuk van ‘misschien herken je dit’

‘Misschien herken je dit. Je staat altijd voor anderen klaar en vergeet jezelf.’

Ja, ik herken dit. Ik herken vooral die zin. Ik heb ’m vandaag al vier keer gelezen en ik moest nog ontbijten. 😂

Stel, jij bent coach en je helpt vrouwen die overal ‘ja hoor’ op zeggen. Dan zou ik eerder zo beginnen:

Je zus appt of je zaterdag op de kinderen kunt passen. Je typt ‘ja hoor, gezellig!’ en kijkt dáárna pas in je agenda. Daar staat van tien tot twaalf ‘even niks’. Zelf ingezet. Met een hartje erbij.

Kijk. Nu wil ik weten hoe die zaterdag afloopt. En ik wil weten waarom ik eigenlijk ‘gezellig’ typte terwijl ik bij het lezen van dat appje al zat te zuchten.

Waar ik dus jeuk van krijg

‘Misschien herken je dit’ vraagt me of ik mezelf ergens in herken voordat ik iets heb gezien. En daarna krijg ik vaak woorden als grenzen aangeven, meer rust of ruimte innemen. Prima woorden voor in een gesprek. Alleen denk ik op zaterdagochtend echt geen seconde: Goh, ik neem weinig ruimte in.

Ik denk: Hoe krijg ik het nou weer voor elkaar dat ik om kwart over negen met drie kinderen in een binnenspeeltuin sta?

Dat is wat ik bedoel met microherkenning. Je pakt één klein moment waarin je klant voelt waar jij het over hebt. Liefst zo klein dat ze zichzelf erop betrapt.

Zo werkt ons brein ook. Concrete woorden en beelden begrijpen we sneller, vinden we interessanter en onthouden we beter dan abstracte begrippen. Psychologen noemen dat het concreetheidseffect (Sadoski, Goetz & Fritz, 1993). Een gymtas blijft hangen. Balans glijdt weg.

Klantpsychologie in één zin: je klant herkent zich niet in een label, wel in een moment.

En ja, ik vind ‘Je voelt je aangesproken als…’ en ‘Ik weet wat jij elke avond doet’ leuk om mee te spelen. De zin eráchter moet het alleen wel waarmaken. ‘Ik weet wat jij elke avond doet. Je piekert.’ Nou, bel de politie hoor. Ze heeft me. 🤓

Je hebt je telefoon al aan de lader gelegd. Toch pak je ’m nog één keer om dat appje van je zus te herlezen. Er staat gewoon ‘top, dankje!’. Zij ligt waarschijnlijk al te slapen. Jij oefent nog steeds hoe je de volgende keer gaat zeggen dat je zaterdag voor jezelf wilt houden.

Dát is waar je als coach iets over te vertellen hebt. Je kunt bijvoorbeeld laten zien wat er gebeurt in die paar seconden tussen het appje krijgen en ‘ja hoor’ terugsturen. Misschien voelt dat snelle ja op dat moment heerlijk. De vraag is afgehandeld, je zus is blij, niemand hoeft teleurgesteld te zijn. De rekening komt pas later, als jij je eigen vrije ochtend uit je agenda wist.

En ineens heb je ook iets concreets om haar mee te geven. Laat haar bij het volgende appje eens antwoorden met ‘Ik kijk even hoe mijn zaterdag eruitziet en kom erop terug.’ En dan mag dat blokje ‘even niks’ dus gewoon meetellen. Ook met dat hartje erbij.

Oké, en hoe schrijf je dit voor jóúw praktijk?

Pak een zin die nu op je website staat. Eentje die je zo vaak hebt getypt dat je toetsenbord ’m inmiddels zelf afmaakt. Ik help je om tot rust te komen. Zo eentje.

Vraag jezelf af wat je klant vlak vóór haar afspraak deed waaruit je kon merken dat ze die rust nodig had. Wat had ze in haar hand? Wat zei ze letterlijk? Waar was ze in haar hoofd nog mee bezig?

Voor een massagepraktijk kan dat deze zin opleveren:

Je ligt al met je gezicht in dat gat van de massagetafel en zegt ‘sorry, ik moet nog héél even één ding doorgeven’. Je telefoon ligt onder je schoenen. Je overweegt serieus om op te staan.

En als diezelfde klant na afloop met één arm in haar jas zegt ‘Ik dacht net voor het eerst vandaag nergens aan. Ik schrok er gewoon van’, schrijf die zin dan ergens op. Die vrouw heeft bij de kapstok in twee tellen uitgelegd wat jij al drie weken probeert te formuleren voor je website.

Je kunt dit ook doen met gedachten. Stel, je begeleidt mensen die thuis alles regelen. Hoe klinkt het dan in iemands hoofd als ze ’s ochtends in de keuken staat?

Je brood zit nog in de broodrooster en je denkt al: ik moet die gymtas in de auto leggen. Mam even bellen over donderdag. O ja, ik zou vandaag rustig opstarten.

Zo’n stukje geeft je meteen iets om over te schrijven. Bijvoorbeeld over hoe zelfs ‘rustig opstarten’ bij haar op het lijstje terechtkomt. Als vierde taak. Achter de gymtas.

Dus pak eens die laatste post waar je twintig minuten aan hebt gesleuteld. Zoek de zin ‘misschien herken je dit’ en begin bij wat er direct daarna gebeurt. Is dat nog ‘je vindt het lastig om grenzen aan te geven’?

Laat die vrouw dan even haar telefoon pakken.

Welk appje typt ze?

Veelgestelde vragen over herkenbaar schrijven

Wat is microherkenning?

Microherkenning is een klein, concreet moment uit het leven van je klant waarin ze zichzelf direct terugziet. Geen label als ‘je vindt grenzen lastig’, maar het appje van haar zus waar ze ‘ja hoor’ op typt voordat ze in haar agenda kijkt.

Waarom werkt ‘misschien herken je dit’ niet?

Omdat je je klant vraagt zich te herkennen voordat ze iets heeft gezien. Daarna volgen vaak algemene woorden als rust of balans. Die leest ze bij iedereen. Een herkenbaar moment leest ze alleen bij jou.

Hoe maak ik mijn website herkenbaarder voor mijn klant?

Pak een algemene zin van je website en vraag jezelf af wat je klant vlak voor haar afspraak deed, zei of dacht. Schrijf dat moment op en begin daar. Wil je dat iemand met frisse ogen meekijkt, dan kan dat met een Gluurverslag.

Bronnen

• Sadoski, Goetz & Fritz (1993), Impact of concreteness on comprehensibility, interest, and memory for text